polecenie global

Najpierw, przykład użycia global:

Powyższy skrypt wyświetli wynik "3". Przez zadeklarowanie wewnątrz funkcji globalności zmiennych $a i $b, wszystkie odwołania do tych zmiennych będą odnosiły się do ich globalnych wersji. Nie ma żadnych ograniczeń w ilości zmiennych globalnych, na których chcemy operować wewnątrz funkcji.

Drugim sposobem uzyskania dostępu do zmiennych globalnych wewnątrz funkcji jest użycie specjalnej, zdefiniowanej przez PHP tablicy $GLOBALS. Powyższy przykład można zatem przepisać tak:

Tablica $GLOBALS jest asocjacyjną tablicą, w której nazwa zmiennej jest kluczem, a zawartość zmiennej wartością komórki tablicy. Zauważ, że $GLOBALS jest dostępna z każdego miejsca, ponieważ $GLOBALS jest tablicą superglobalną. Poniżej przykład demonstrujący moc superglobali:

Używanie zmiennych statycznych

Jeszcze jedną ważną rzeczą, związaną z zasięgiem zmiennych jest zmienna statyczna (ang. static variable). Zmienna statyczna może mieć wyłącznie zasięg lokalny, ale nie traci swojej wartości, kiedy program opuści ten zasięg lokalny, w którym dana zmienna statyczna się znajduje. Rozważmy poniższy przykład:

Ta funkcja jest bezużyteczna, gdyż przy każdym jej wywołaniu zmienna $a otrzymuje wartość 0, w związku z czym funkcja stale wyświetla "0". Występująca potem inkrementacja $a++ nie ma żadnego znaczenia, gdyż funkcja się kończy i zmienna $a znika. Aby powyższa funkcja miała jakiś sens, należy zapobiec gubieniu wartości $a, do czego używamy słowa kluczowego static:

Teraz, za każdym wywołaniem funkcji test, zostanie wyświetlona wartość zmiennej $a, po czym ta zmienna zostanie inkrementowana.

Zmienne statyczne pozwalają też na wykorzystanie funkcji rekurencyjnych, czyli takich, które wywołują same siebie. Funkcje rekurencyjne należy pisać ostrożnie, gdyż łatwo jest wywołać nieskończoną rekurencję. Musisz być pewny, że masz odpowiednie mechanizmy do zatrzymania rekurencji w jakimś momencie. Poniższa, prosta funkcja rekurencyjnie liczy do 10, używając zmiennej statycznej $licznik, aby wiedzieć, kiedy się zatrzymać:

Informacja: Zmienne statyczne mogą być deklarowane, tak jak w powyższym przykładzie. Próba przypisania wartości do tego typu zmiennych, poprzez wynik jakiegoś wyrażenia, spowoduje błąd składni (ang. Parse error).

Example #7 Deklaracja zmiennych statycznych

<?php
function foo(){
    static $int = 0;          // prawidłowo
    static $int = 1+2;        // błąd  (w rzeczywistości to jest wyrażenie)
    static $int = sqrt(121);  // błąd  (to również jest wyrażenie)

    $int++;
    echo $int;
}
?>

Referencje do zmiennych statycznych i globalnych

Silnik Zend 1 (ang. Zend Engine 1) napędzający PHP4, implementuje modyfikatory statyczny oraz globalny dla zmiennych, pod względem referencji. Na przykład, w rzeczywistości globalna zmienna wprowadzona wewnątrz zasięgu funkcji z wyrażeniem global na dziś dzień tworzy referencję do zmiennej globalnej. Takie zachowanie może prowadzić do nieoczekiwanych sytuacji, czego dowodzi poniższy przykład:

Wykonanie tego przykładu da następujące wyniki:

NULL
object(stdClass)(0) {
}
   

Podobna sytuacja dotyczy deklaracji static. Referencje nie są magazynowane statycznie:

Wykonanie tego przykładu da następujące wyniki:

Obiekt statyczny: NULL
Obiekt statyczny: NULL

Obiekt statyczny: NULL
Obiekt statyczny: object(stdClass)(1) {
  ["property"]=>
  int(1)
}
   

Ten przykład pokazuje, że podczas przypisywania referencji do zmiennej statycznej, nie następuje zapamiętanie, gdy wywołasz funkcję &get_instance_ref() po raz drugi.